nood aan informatie en grootschalige zelfmoordprevetie

Volgens Portzky hangt zelfmoord bij jongeren nauw samen met depressies, ,,en op dat vlak is er een duidelijke stijging''. Minister Vervotte (CD&V) is dezelfde mening toegedaan. De komende maanden wil ze een campagne starten waarbij de bevolking tien tips krijgt ,,om het wegzinken in een negatieve spiraal te voorkomen''. ,,We volgen daarbij het Scandinavische voorbeeld. Enerzijds als preventie, anderzijds ook om depressie en zelfmoordpogingen uit de taboesfeer te halen. Durf erover te praten , zal een van de boodschappen zijn.'' Vervotte stelt met lede ogen vast dat depressie een steeds groter probleem wordt, en dat veel mensen nog altijd niet weten hoe en waar ze daarmee moeten aankloppen. ,,We moeten dringend werk maken van meer ademruimte in de jeugdpsychiatrie en in de jeugdwerking van de centra voor geestelijke gezondheidszorg.'' Ik kan zo'n initiatieven alleen maar toejuichen. Het is niet te beschrijven hoezeer je kan lijden onder je eigen onvermogen met jezelf om te gaan. Depressie en andere psychologische problemen moeten inderdaad uit de taboesfeer gehaald worden. Toch is niet alleen psychologische hulp noodzakelijk. Familiale, vriendschappelijke, schoolse banden vormen een sleutelrol bij zelfmoordpreventie en (re)integratie. Het is gemakkelijk (zonder besef) uit de boot te vallen. Je weg in de maatschappij terug vinden is echter veel moeilijker. Angstige ouderen, depressieve jongeren, hyperkinetische kinderen, toenemende voorschriften voor medicatie. Er is meer aan de hand. Moge de inzet voor psychologische hulpverlening, opvoeding, affectieve banden zich verder zetten. Als afbeelding een tekening gemaakt voor mijn zelfmoordpoging. Opgesloten in een eenzame wereld kon ik geen hand reiken naar hulp en kon hulp mij niet bereiken.