De kleine prins leefde op de asteroïde B612. Elke dag begon hij met het uitdoen van baobabs. Het waren bomen, zorgen die alsmaar groter werden als ze niet tijdig werden aangepakt. Hiernaar ging veel tijd. Toch was er vaak nog tijd over om zonsondergangen te zien op zijn planeetje.
Op een dag bloeide er een speciaal roosje. Het was een beeldmooi roosje. Ondanks het roosje voelde het prinsje zich triest en eenzaam. Hij besloot dan maar zijn planeetje te verlaten op zoek naar het geluk.
Vele planeetjes kwam hij tegen, allemaal met rare mensen, volwassenen.
Uiteindelijk kwam hij op de planeet aarde terecht. Hier zag hij duizenden roosjes. Ze interesseerden hem niet maar hij wist niet waardoor. Het prinsje dacht alleen aan het roosje op zijn planeetje. Hij had haar nooit mogen achterlaten want het roosje was kwetsbaar en hij besefte de kleine prins en het roosje elkaar nodig hadden.
De kleine prins nam afscheid van de aarde om terug te keren naar zijn kleine kinderplaneet. Het roosje was er niet meer. Wel liep er nu een prinsesje rond. Het zag er net als de kleine prins verdrietig en eenzaam uit.
Net als de kleine prins kwetsbaar was, was het een gevoelig prinsesje. Op de plaats waar het roosje ooit was uitgebloeid, was uit liefde deze bijzondere prinses geboren. Het prinsesje dacht, net als de kleine prins indertijd dat ze haar geluk op de planeet aarde zou kunnen vinden bij 'volwassen' koningen.
Het prinsje probeerde haar te overtuigen dat ze samen het gelukkigst zouden zijn.
De baobabs zouden ze samen kunnen uitdoen. Elke dag keken het prinsje en prinsesje naar zonsopgang en zonsondergang.
Ze waren tevreden met kleine zaken. Samen regeerden ze. Ze waren o zo machtig op hun kleine kinderplaneet...
Ze leefden nog lang en gelukkig
Heet heet heet,
De stralende zon brandt op mijn donkerbruin gekleurde huidje. Ik draai me nog eens om in mijn grote hangmat.
Zachtjes bewegen de palmbomen in een briesje dat toch nog wat voor verkoeling zorgt.
Daar komen ze al met mijn lekkere cocktails.
2 ijsklontjes had ik gevraagd!!!!! 2: tweeeeeee!!!! geen vier verdomme!!! Terug jullie!
Hmm, ja nog een beetje van de rechter kant: heerlijk als jullie in me gezichtje waaien met die palmblaadjes.
Op de achtergrond een beetje rustige muziek van de bruisende golfjes.
De azuurblauwe hemel, het goudgeelzilvergrijswitgekleurde strand...
Waar blijft de zomer nou verdomme!!!! AAARgggh leve België!
Hmm,
Ze straalt zoveel warmte uit. Gezellig als ze naast me ligt...
Ik streel haar zachte zwarte haartjes. Ze beweegt zich langzaam naar me toe.
Ontspannende kreunende geluidjes komen uit haar lief mondje.
Ik sla me arm om haar heen...
Amai ze lijkt sterk vermagerd... of wat is dat...
Flodder!!! Uit mijn bed!
FRustrAtion!
Het vrijgezellenbestaan is ook niet altijd alles!!!
Samen met het meisje van mijn droompjes loop ik.... op wolkjes...
Whhiieej: glijdend van de regenboogjes kriebelt het van plezier. Ze neemt mijn handje vast. Mijn handje maar ook mijn hartje ligt in het hare... Zij is mijn zonnetje: please, laat het niet regenen...
Mijn hartje bonkt: kaboenkerdeboenk! Mijn hoofdje raakt volledig in de war, helemaal warm... Ik zweef verder... tussen de wolkjes...
Haar lange prachtige haartjes wapperen in de wind. Vol bewondering staar ik in haar oogjes. Ik weet, dit is mijn meisje: dit is het meisje van mijn dromen.
In een leuk coconnetje van liefdesstraaltjes en knuffelvitamientjes, giert mijn hartje verder. Haar prachtige lange haartjes beweeg ik zachtjes opzij om teder in haar oortjes te fluisteren: ik hou van jouw...
Het meisje straalt... maar... merkt opeens: er zijn nog veel andere mooie meisjes. Als geschenkjes dwarrelen ze uit de hemel. Steeds meer, steeds nieuwe geschenkjes... zie je?
Ze kijkt een beetje bang...
Met verliefde oogjes voelt ze: ik zie alleen jouw.... jij bent speciaal...
jij bent....
mijn prinsesje
